Persoonlijk verslag van Radio Beverwijk-verslaggever Jeroen Bakker

‘Een reis die diepe indruk maakt, zeker als je hoort: hé daar gaat mijn rolator’

WRONKI – De Stedenband Beverwijk-Wronki, hoe is dat en wat betekend dat. Hoe is het ooit allemaal begonnen? Deze en vele andere vragen kwamen op mijn pad, toen ik gevraagd werd om voor Radio Beverwijk naar Polen af te reizen en verslag te doen van de stedenbandreis van Beverwijk naar Wronki. Vragen waarop ik tracht antwoord te geven in de radio docu die ik aan het maken ben. Laat ik even vooraf stellen dat deze docu nog niet is afgerond, mocht u dus denken dat u wellicht een bijdrage kunt leveren laat dan van u horen en bel met 06-13883637. Alles is welkom: van foto’s en verhalen tot eventueel een audio bijdrage.

Komend jaar bestaat de stedenband 30 jaar en ik ben de mening toe gedaan dat dit misschien wel dé gelegenheid is om de docu in dat teken te zetten van 30 jaar betrekkingen tussen Beverwijk en Wronki.

De reis, die ik namens Radio Beverwijk heb mogen ondernemen, betrof een informele reis met grotendeels mensen die eerder betrokken waren bij reizen naar Wronki, het zij van vroeger het zij van familie of anderzins. Wronki ligt ongeveer 200 km van de Duitse grens, in een landelijk gebied en aan de rand van een groot woud. De overnachtinggelegenheid waar ik gebruik van mocht maken lag ongeveer 15 km in het woud. Daaraan gekomen, bleek dat ik in de dependance overnachtte wat enkele kilometers verderop lag.

‘k Kan u hier een gedetailleerd verslag gaan geven van de reis, maar dan zou ik u het genoegen van het audio reisverslag ontnemen, dus dat zal ik niet doen. Bovendien heeft u gedurende de reisperiode elke avond kunnen luisteren naar mijn belevenissen via Radio Beverwijk. Mijn persoonlijke ervaringen daarin, zal ik u wel vertellen. De reis heeft diepe indruk op mij gemaakt. De mensen in Polen en wat zij dankzij de hulp uit de IJmond hebben kunnen opbouwen is op z’n zachtst gezegd bijzonder te noemen. Alleen al de opmerking ‘hé, daar gaat mijn rolator’ geeft aan wat er zich aan herkenbaarheid ten tonele stelde. Welvaart, voor zover dat zo te noemen valt, ontstaat stukje bij beetje, de witgoed fabrikant Amica Wronki is deels overgenomen door het Koreaanse SamSung, Het is een grote speler in de lokale economie en de bijdrage aan de status die SamSung aan Amica kan geven, is van enorme betekenis als men kijkt naar het sociaaleconomisch belang. De werkgelegenheid en daarmee de koopkracht nemen erdoor toe. Anderzijds stuurt SamSung ook eigen personeel naar Wronki en worden er hotels compleet afgehuurd om dat personeel onder te brengen en worden speciaal Koreaanse etenswaren ingevlogen en ga zo maar door.

De mensen zijn vriendelijk, spreken je aan met handen en voeten en zijn zeer welgevend als het op eten en gastvrijheid aankomt. Niets is te gek of te veel, zelfs als je hebt aangegeven genoeg te hebben gehad blijft men door gaan. Je zult echt veel eten moeten laten staan om de boodschap duidelijk te krijgen. Het opvallende aan het reisgenootschap was dat de gemiddelde leeftijd ruim boven mijn eigen leeftijd van 28 jaren uitviel. En dat terwijl er ook voor jongeren veel te beleven is bij zo’n Wronki-reis.Een paar weken voor vertrek van onze reis was er een forse afvaardiging van het NOVA College naar Wronki afgereisd, om daar een internationaal jongerencongres bij te wonen, een initiatief van de Commissie Buitenlandse Betrekkingen van Wronki.

Enkele dagen voor ons vertrek, vertrok op 1 mei de B.H.K. (Beverwijkse Harmonie Kapel) naar Wronki om een reeks concerten te geven en een aantal bijzondere gelegenheden bij te wonen. Wij waren zelf tot twee keer toe getuigen van een optreden van de B.H.K. in Wronki, waarvan één op 3 mei, de Dag van de Grondwet, een Poolse Nationale Feestdag. Hier zijn opnamen van, die ook in het audio reisverslag terugkomen.

Tot mijn grote teleurstelling bleek het niet mogelijk om met de burgervader (Miroslaw Wieczór) van Wronki te spreken. Dit kwam door een samenloop van omstandigheden. Na de dag dat ik afreisde naar Warschau, werd hij ziek. Ik zal nog proberen om middels een telefoongesprek met hem te spreken, anders zal het moeten wachten tot volgend jaar. Ik ben van plan om weer met de jubileumreis mee te reizen.

Om het audio reisverslag wat meer diepgang te geven kon ik het als muziekliefhebber niet na laten om ook wat Poolstalige muziek mee te nemen in de hoop dit te kunnen verwerken. In de omgeving waar wij zaten is de formatie Ira erg populair, maar deze muziek bleek niet geschikt voor een groter (lees breder) publiek. Uiteindelijk ben ik thuisgekomen met 4 cd’s die van enige waarde kunnen zijn, de artiesten (?): Kayah, Anna Maria Jopek, Disney en Kapela z Chmielnej. Over de laatste is het wellicht leuk te vertellen dat ik die in Warschau op straat hoorde spelen. ‘k Mocht geen foto maken maar ik vond het dusdanig leuk dat ik mij heb laten verleiden om voor een veel te hoge prijs een CD aan te schaffen van deze komische formatie. Normaal loop ik dergelijk muziekanten altijd oneerbiedig snel voorbij, ik deed dat ook deze keer tot ik enkele meters later mezelf vertwijfeld omdraaide en mij realiseerde dat juist dit soort muziek leuk zou zijn voor de radio. Ik pakte mijn fototoestel en op dat moment draaide de formatie zich met de rug naar mij toe, de man met het centenbakje liep vingerwijzend op mij af. Ik zag dat hij niet alleen een centenbakje had maar ook een stapel CD’s. Met handen en voeten kon ik duidelijk maken dat ik wel een cd wilde kopen: 30 zloty, voor een cd is daar wat aan de dure kant. Maar ach, je wilt toch wel iets op de radio laten horen en ik had nog niets anders gevonden. Even voor de goede orde, 1 zloty is ongeveer 25 cent. Het is dus niet te veel geld wat ik heb betaald, maar in verhouding tot andere CD’s was het gewoon duur. Een foto heb ik nog geprobeerd te maken, maar men was overduidelijk, geen foto’s.

Ik vind dat voor mij persoonlijk het enorm moeilijk is om aan te geven wat nu echt het hoogtepunt was, er waren zoveel hoogtepunten op de reis. Het ballet, de verhalen in de bus, de mensen en hun cultuur, het landschap, mijn avonturen in Warschau, de oude tram en de oudste kerk van Polen. Het is allemaal teveel om op te sommen. Persoonlijk was ik verbaasd over de hoeveelheid Tolkien-boeken, die vertaald zijn in het Pools. Mensen die mij kennen weten dat ik een liefhebber ben van de werken van Tolkien en dat ik ze ook graag meeneem vanuit het buitenland. Ik heb dit dan ook, zoals een goede verzamelaar betaamd, gedaan.

Op de terugreis werden wij vergezeld door een jonge Poolse vrouw die een aantal weken in Nederland verblijft. Zij heeft met verschillende reisgenoten, mijzelf incluis, diverse activiteiten ondernomen in onze regio. Ik wil hiermee aangeven dat dit de kern van de stedenband is, zoals deze thans bestaat. Alle hulp vanuit het verleden heeft de nieuwsgierigheid van de mensen in Wronki en de mensen in Beverwijk aangewakkerd en heeft bijgedragen aan de moderne betrekkingen die Wronki nu heeft met vele andere steden buiten Beverwijk. Alle hulp is nog steeds welkom in Polen, maar daarnaast zijn wij, de huidige generatie, getuige van een tot cultureel uitgegroeide professionele stedenband welke mijn inziens nog vele vruchtbare jaren tegemoet mag zien.

Één week is ook eigenlijk te kort om goed kennis te maken met Polen en met de Polen. Dit is ook de reden dat ik vastbesloten ben om terug te gaan. Ik wil graag van deze positie gebruik maken om iedereen te bedanken voor de geweldige tijd in Polen en voor de totstandkoming van de gesprekken en interviews uw medewerking word bijzonder op prijs gesteld. In het bijzonder wil ik nog even noemen de heer Wim Spruit en de mensen die schuilgaan achter de naam Radio Beverwijk. Ik heb genoten van deze uitdaging en ik hoop dat u blij bent met het resultaat van het audio reisverslag en dat de docu inzake 30 jaar stedelijke betrekkingen Beverwijk-Wronki eveneens aan uw wens mag voldoen.

Mocht u meer willen weten over de stedenband kijkt u dan op de officiële website; www.beverwijk.wronki.nl of als u op hyves bent kijk dan even op www.beverwijk-wronki.hyves.nl. Voor Radio Beverwijk kijkt u op www.radiobeverwijk.nl of u luistert naar 104.5 fm of 105.4 fm.

Jeroen Bakker,

mei 2010

Fotoalbum Jeroen Bakker

Terug naar hoofdpagina